การลดคาร์บอน Scope 3 สำหรับแบรนด์เสื้อผ้าไทย
สำหรับแบรนด์เสื้อผ้าส่วนใหญ่ 90% ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเกิดขึ้นในต้นน้ำของห่วงโซ่อุปทาน นี่คือวิธีที่แบรนด์ไทยมีส่วนร่วมกับซัพพลายเออร์ระดับ 2 และระดับ 3 ในเรื่องข้อมูลและเป้าหมาย
- เวลาอ่าน
- 9 นาที
- พื้นที่
- ระดับประเทศ
- ลำดับ
- §20
สำนักงานและร้านค้าของแบรนด์เองเป็นเพียงส่วนน้อยของรอยเท้าคาร์บอน ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในต้นน้ำ: การปลูกฝ้าย, การปั่นด้าย, การย้อมผ้า, การผลิตเสื้อผ้า และการขนส่ง สิ่งเหล่านี้คือการปล่อยก๊าซเรือนกระจก Scope 3 และเป็นสิ่งที่ยากที่สุดในการวัดและลดลง เนื่องจากแบรนด์ไม่ได้ควบคุมโรงงานโดยตรง สำหรับแบรนด์เสื้อผ้าไทยที่จำหน่ายในสหภาพยุโรปและสหรัฐอเมริกา ข้อมูล Scope 3 กำลังกลายเป็นข้อกำหนดตามสัญญา ไม่ใช่แค่สิ่งที่ดีที่จะมี
การทำแผนที่รอยเท้าคาร์บอน Scope 3
เริ่มต้นด้วยการจัดทำบัญชีสินค้าคงคลังตามค่าใช้จ่ายหรือตามกิจกรรมโดยใช้มาตรฐาน GHG Protocol Corporate Value Chain Standard เป้าหมายคือการระบุว่าหมวดหมู่ใดมีอิทธิพล สำหรับแบรนด์เสื้อผ้าไทยทั่วไป สินค้าและบริการที่ซื้อ (หมวดหมู่ที่ 1) และการขนส่งต้นน้ำ (หมวดหมู่ที่ 4) มักคิดเป็น 70–90% ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมด ให้เน้นการเก็บข้อมูลในส่วนนั้นก่อน ข้อมูลที่สมบูรณ์แบบสำหรับซัพพลายเออร์ระดับ 4 ทุกรายไม่จำเป็นต้องมีในปีแรก
| หมวดหมู่ Scope 3 | สัดส่วนโดยทั่วไป | แหล่งข้อมูลหลัก |
|---|---|---|
| สินค้าและบริการที่ซื้อ | 50–70% | ค่าใช้จ่ายซัพพลายเออร์ + ปัจจัยการปล่อยก๊าซเรือนกระจก |
| สินทรัพย์ถาวร | 2–5% | บันทึกค่าใช้จ่ายลงทุน |
| เชื้อเพลิงและพลังงานที่เกี่ยวข้อง | 3–8% | บิลค่าสาธารณูปโภค |
| การขนส่งต้นน้ำ | 5–15% | ใบแจ้งหนี้ค่าขนส่ง, การแบ่งประเภทการขนส่ง |
| ของเสียที่เกิดขึ้น | 1–3% | รายงานของเสียจากโรงงาน |
ระดับการมีส่วนร่วมของซัพพลายเออร์
ไม่ใช่ซัพพลายเออร์ทุกรายพร้อมที่จะรายงานการปล่อยก๊าซเรือนกระจก แบ่งฐานซัพพลายเออร์ออกเป็นระดับ โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าระดับ 1 เป็นกลุ่มที่ง่ายที่สุดในการมีส่วนร่วมและมักมีข้อมูลพลังงาน โรงงานทอผ้าระดับ 2 ต้องการการสนับสนุนด้านน้ำ ไอน้ำ และเคมีภัณฑ์ โรงปั่นด้ายระดับ 3 และฟาร์มระดับ 4 อาจแทบไม่มีข้อมูลเลย โปรแกรมแบบเป็นขั้นตอน — เริ่มต้นด้วยแบบสอบถามง่ายๆ และก้าวไปสู่การตรวจสอบบิลค่าพลังงานและบันทึกการผลิต — จะช่วยสร้างขีดความสามารถโดยไม่สร้างภาระให้กับซัพพลายเออร์รายย่อยมากเกินไป
แนวทางปฏิบัติเพื่อการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก
- กำหนดหลักปฏิบัติสำหรับซัพพลายเออร์ที่กำหนดให้มีการวัดพลังงานและการรายงานการปล่อยก๊าซเรือนกระจกประจำปี
- จัดลำดับความสำคัญของโรงงานที่มีการรีไซเคิลน้ำ ก๊าซชีวภาพ และสัดส่วนพลังงานหมุนเวียนที่ได้รับการตรวจสอบแล้ว
- ลดการขนส่งทางอากาศโดยการปรับปรุงการคาดการณ์ความต้องการและเก็บสต็อกสินค้าสำเร็จรูปสำรองในตลาด
- เปลี่ยนไปใช้เส้นใยที่มีผลกระทบต่ำ: ฝ้ายฟื้นฟู, โพลีเอสเตอร์รีไซเคิล, หรือวิสโคสที่ได้รับการรับรอง
การลดคาร์บอน Scope 3 เป็นโครงการหลายปีที่ประกอบด้วยการให้ความรู้แก่ซัพพลายเออร์ การเก็บรวบรวมข้อมูล และแรงจูงใจในการจัดซื้อจัดจ้าง แบรนด์ไทยที่เป็นผู้นำในเรื่องนี้จะไม่เพียงแต่ปฏิบัติตามกฎการเปิดเผยข้อมูลที่กำลังจะเกิดขึ้น เช่น EU Corporate Sustainability Reporting Directive แต่ยังจะสร้างห่วงโซ่อุปทานที่มีความยืดหยุ่นมากขึ้นด้วย ขั้นตอนแรกคือการขอข้อมูลพลังงานจากซัพพลายเออร์ — ส่วนใหญ่ไม่เคยถูกขอมาก่อน
เอกสารอ้างอิง
- [1]GHG Protocol (2015). มาตรฐานการบัญชีและการรายงานห่วงโซ่คุณค่าองค์กร (Scope 3)
- [2]สถาบันทรัพยากรโลก (2024). แนวทางสำหรับภาคส่วนเครื่องนุ่งห่มและรองเท้าสำหรับการปล่อยก๊าซเรือนกระจก Scope 3